Grabe. Nanginginig pa rin ang mga laman ko at pakiramdam ko binuhusan ako ng isang balde ng yelo habang tina-type ko ‘to.
Jusko, hanggang ngayon hindi pa rin nag-si-sink in sa utak ko yung nangyari kagabi. Seryoso ba, mga ka-rider? May mga ganitong eksena pala talaga sa totoong buhay!
Ako nga pala si Makoy, isang hamak na delivery rider na bumabyahe kahit bumabagyo para lang may maiuwing panggastos sa binyag ng bunso ko. Kagabi, pilit kong tinatapos ang shift ko kahit basang-basa na ako ng ulan.
Alas-onse na ng gabi ‘yon. Malamig, madulas ang kalsada, at halos wala nang dumadaan na sasakyan sa highway. Akala ko uuwi na akong bokya, hanggang sa biglang tumunog yung app ko.
Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko yung order. Isang sikat na fast-food chain. Limang libong pisong halaga ng burger, milktea, at napakaraming bucket ng fried chicken.
At ang pinakamatindi? Cash on delivery.
Medyo kinabahan na ako. 5K COD? Paano kung ma-fake booking ako? Abonado pa ako, pucha. Pero nung binasa ko yung delivery notes, mas lalo akong kinilabutan.
Sabi sa note: “Paki-deliver po sa may puting tent. Pakihanap si Nena. Tahimik po rito kaya pakilakas ang boses.”
Puting tent? Alas-onse ng gabi? Tapos yung drop-off pin nakaturo sa isang punerarya sa kabilang barangay!
Ewan ko ba, siguro dahil sa desperasyon kong kumita para sa pamilya ko, tinanggap ko pa rin. Nilabanan ko yung takot ko sa multo. Mas nakakatakot kasing umuwing walang bigas, ‘di ba?
Pinaharurot ko yung motor ko sa madilim at madulas na kalsada. Wala akong ibang kasabay kundi ang malakas na ihip ng hangin at panaka-nakang tahol ng mga asong gala.
Pagdating ko sa location, bumungad sa akin ang isang eksena na parang galing sa isang horror movie. May mga nakasabit na parol, amoy matapang na kape at kandila ang paligid.
Sa ilalim ng puting tent, may mga naglalaro ng sakla at tong-its. Sa mismong unahan, nakita ko ang isang magandang kabaong na kahoy.
Naglakad ako palapit, bitbit yung dalawang malaking thermal bags na sobrang bigat. Nanginginig yung tuhod ko.
Sa mismong harapan ng kabaong, may isang lalaki. Ang pangalan daw niya ay Tomas. Walang tigil siya sa paghagulgol habang nakayakap sa salamin ng ataul.
“Mahal kong Nena! Bakit mo ako iniwan?! Paano na ako mabubuhay nang wala ka sa tabi ko?!” madramang sigaw nung Tomas. Hagulgol siya nang hagulgol, parang bida sa teleserye.
Pero may napansin akong kakaiba. Sa tabi niya, may isang nakababatang babae. Kunwari ay nakikiramay at humihikbi din, may hawak pang tissue.
Pero kitang-kita ng dalawang mata ko, palihim nitong hinahaplos ang likuran ni Tomas at nakahawak nang sobrang higpit sa kamay ng umiiyak na asawa! May malisya yung hawak, iba eh.
Kinakabahan akong tumikhim at nag-alis ng basang helmet. “Magandang gabi po. Nakikiramay po.”
Tiningnan nila ako. “May order po ba kayo na nagkakahalaga ng limang libong piso? Para raw po kay Nena?”
Tumigil sa pag-iyak si Tomas. Kumunot ang noo niya, namula sa galit, at matalim na tiningnan ako.
“Anong kalokohan ito?!” bulyaw niya sa akin, halos lumabas yung ugat sa leeg niya. “Hindi mo ba nakikita na nagluluksa kami rito?! At si Nena ang misis ko na nakahiga sa loob ng kabaong! Paano siya o-order ng pagkain?!”
Tumindig lahat ng balahibo ko sa katawan. Jusko. Patay na si Nena? Eh sino yung ka-chat ko sa app?!
Nanginginig kong pinakita yung phone ko. “Sir, pasensya na po. Si Nena po talaga ang nakalagay na pangalan sa app ko. Baka may ibang Nena rito na umorder para ipakain sa mga bisita?”
“Walang ibang Nena rito! Niloloko mo lang kami!” sigaw nung kabit na babae. Matapang na siyang nakatayo ngayon sa tabi ni Tomas. “Umalis ka na bago pa kami tumawag ng pulis at ireklamo ka namin!”
Akmang aalis na sana ako. Tanggap ko na. Sabi ko sa sarili ko, “Makoy, na-scam ka. Uuwi kang baon sa utang.”
Tatalikod na sana ako at bitbit ang mga malamig na milktea at manok, nang biglang tumahimik ang buong paligid.
Tumigil ang patak ng ulan. Tumigil sa pagsusugal ang mga tao.
Dahil sa gitna ng mabigat na katahimikan, may narinig kaming malakas na katok… nagmumula sa mismong loob ng nakasarang kabaong.
Tok! Tok! Tok!
Napako ako sa kinatatayuan ko. Si Tomas at yung kabit niya, parang nakakita ng demonyo.
Tapos, biglang nangyari ang hindi ko inaasahan na siyang wawasak sa buhay nilang dalawa.
Part 2: Ang Kakaibang Delivery sa Gitna ng Gabi at ang Mabigat na Katahimikan
Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Para akong na-estatwa sa harapan nung kabaong na may bulaklak pa sa ibabaw.
“N-narinig niyo ba ‘yon?” pautal-utal kong tanong sa mga naglalaro ng baraha sa likuran.
Lahat sila ay nakatingin lang sa ataul. Nalaglag pa nga yung baraha nung isang Tita na naka-duster.
Bago pa man makasagot ang kahit sino, umulit yung katok. Mas malakas. Mas mariin.
TOK! TOK! TOK! TOK!
“Diyos ko po!” tili nung isang matanda sabay takbo palabas ng tent.
Nagsigawan ang mga nagbabaraha. Nagtakbuhan ang mga bisita palabas sa kalsada, walang pakialam kung mabasa sila ng ulan.
Si Tomas at ang kabit na tinatawag niyang Linda ay namutla. Namumuti yung labi ni Tomas. Halos mawalan siya ng malay sa matinding takot habang nakatingin sa gumagalaw na ataul.
Yung ataul, literal na gumagalaw! Parang may pilit na nagtutulak nung takip mula sa loob.
Gusto ko nang tumakbo, pramis. Naisip ko yung asawa ko, yung bunso ko. Paano kung maningil ng buhay ‘tong multo na ‘to?!
Pero sa mga ganitong eksena, madalas kong maisip na para akong nasa isang pahina mula sa Page: SAY – Story Around You | Original story kung saan ang ordinaryong tao ay napapasabak sa sitwasyong hindi maipaliwanag at lubhang nakakatakot.
Hindi ako makagalaw. Nakadikit ang sapatos ko sa putik.
Dahan-dahang bumukas ang itaas na bahagi ng kabaong. Napaatras ako nang bongga.
Isang kamay ang lumabas. May suot itong kumikinang na singsing. Sinundan ito ng isang babaeng nakasuot ng puting bestida na may makapal na make-up.
Pero hindi siya multo. Nanlilisik ang mga buhay na buhay niyang mata!
Humihinga siya nang malalim, inayos yung buhok niya, at umupo sa loob ng kabaong na parang bagong gising lang sa kama niya sa kwarto.
“Ako ang umorder niyan, Kuya Makoy!” malakas na sigaw ni Nena habang bumabangon at pilit na inaalis ang mga bulaklak na nakapatong sa kanya.
Part 3: Ang Pagsabog ng Katotohanan sa Harap ng mga Nakikiramay
Tuluyang napaupo sa sahig si Tomas. Nanginginig yung buo niyang katawan.
Habang yung kabit niya, si Linda? Ayun, napatili nang napakalakas at nagtago sa ilalim ng kalapit na mesa na may mga platitong may tirang mani at kape.
“N-Nena?! Buhay ka?!” nanginginig at basag na boses na tanong ni Tomas. “A-akala namin inatake ka sa puso at wala na! Sabi ng doktor patay ka na!”
Tumayo si Nena mula sa kabaong. Maingat siyang humakbang palabas. Seryoso, ang tapang ng babaeng ‘to.
“Inatake talaga ako, Tomas! Inatake ako ng galit nang mabasa ko sa cellphone mo ang mga mensahe ninyo ni Linda habang nasa banyo ka!” bulyaw ni Nena.
Umaalingawngaw yung boses niya sa buong barangay. Nagsilapitan ulit yung mga chismosang bisita. Hindi na sila natakot nung nakita nilang nag-eeskandalo yung “patay”.
“Sabi ng doktor, na-highblood lang ako dahil sa sobrang stress,” patuloy ni Nena, umiiyak pero punong-puno ng galit.
“Nawalan ako ng malay sa bahay. Pero nang magising ako sa ospital, nakapikit pa rin ako. At alam mo kung anong narinig ko?!”
Napalunok si Tomas. Pawis na pawis siya kahit ang lamig ng gabi.
“Narinig ko kayong dalawa ng kabit mong hitad na nagbubulungan sa tabi ng kama ko! Pinaplano niyo kung paano kukunin ang sampung milyong pisong life insurance ko kapag namatay ako!” sigaw ni Nena.
Grabe yung revelation. Literal na napatakip ako ng bibig ko.
“Tapos narinig ko pa si Linda na nagsabi, ‘Babe, bilisan na natin. Padulasan mo na yung nurse para turukan ng pampatulog nang tuluyan ‘yang matandang ‘yan’.”
Umiiyak na si Nena sa galit. “Papaluin niyo pa sana ako ng unan para ma-suffocate ako! Mga demonyo kayo!”
“Nena, m-mali yung narinig mo! Pakinggan mo muna ako!” palusot ni Tomas, gumagapang palapit kay Nena para yakapin sa binti.
“Wag mo akong hawakan!” sinipa ni Nena si Tomas nang malakas.
Kaya pala. Kaya pala siya nagpanggap na patay. Nakipagsabwatan si Nena sa pinsan niyang doktor para palabasing dead-on-arrival siya.
Gusto niyang makita kung gaano kabilis magsasama yung dalawa sa mismong burol niya. At hindi nga siya nagkamali. Wala pang isang araw, naglalandian na sa harap mismo ng ataul niya!
Part 4: Ang Tulfo Moment at Ang Masarap na Fried Chicken
“Akala niyo maiisahan niyo ako?” tawa ni Nena, pero puno ng sakit. “Lahat ng ari-arian, nakapangalan sa akin. Bahay, kotse, negosyo. Lahat!”
Humarap si Nena sa mesa kung saan nagtatago si Linda. Hinila niya ito sa buhok palabas.
“Aray! Aray ko po! Sorry na po, Ate Nena!” iyak ni Linda, nakaluhod na sa putikan.
“Ate mo mukha mo! Magsama kayong dalawang patay-gutom!” sigaw ni Nena sabay tulak kay Linda papunta kay Tomas.
Mabilis na dumukot si Nena sa loob ng kabaong. May tinago pala siyang maliit na pouch sa ilalim nung unan ng ataul niya.
Lumapit siya sa akin. Ako na nanginginig at yakap-yakap pa rin yung malaking thermal bag.
“Kuya Makoy,” biglang lumambot ang boses niya. Kumuha siya ng isang bundle ng pera.
Binilang niya. Limang libong piso. Iniabot niya sa akin kasama ang dalawang libong pisong tip.
“Salamat sa masarap na pagkain, Kuya. Keep the change. Pasensya na kung nadamay ka pa sa drama namin ha? Nagutom kasi ako kakahiga diyan buong araw kakahintay na mahuli ko sila sa akto.”
Tulala pa rin ako habang inaabot yung malamig na cash. “W-wala po ‘yon, Ma’am Nena. S-salamat po.”
Humarap ulit si Nena kina Tomas at Linda. “At kayong dalawa! Naka-pack na ang mga gamit niyo sa labas ng bahay! Wala kayong makukuhang ni isang kusing sa akin!”
“Nena, parang awa mo na! Saan ako titira?!” iyak ni Tomas.
“Sa impyerno!” sigaw ni Nena. “Magsilayas kayong pareho ngayon din bago ko kayo ipasok nang buhay sa kabaong na iyan at ipako ko pa! Isine-celebrate ko ang aking kalayaan kaya kakain ako ng napakaraming manok ngayon!”
At parang mga asong bahag ang buntot, mabilis na tumakbo palayo sina Tomas at Linda sa gitna ng malakas na ulan.
Ang inakalang nakakatakot na gabi ay biglang nauwi sa malakas na halakhakan at palakpakan ng mga bisita. Lahat sila ay bumalik sa tent, tuwang-tuwa sa nangyari.
Habang tumatakbo palayo ang mga manloloko, kalmadong umupo si Nena kasama ang mga kaibigan at tita niya.
Binuksan niya yung bucket ng fried chicken, kumuha ng malaking hita, at masayang kumagat.
“Oh, Kuya Makoy, uwi ka na at baka hinihintay ka na ng misis mo. Binyag pa ng anak mo bukas ‘di ba? Eto oh, dagdag panggastos.” Inabutan niya pa ako ng isa pang libo.
Umalis ako ng puneraryang iyon na may bitbit na walong libong piso.
Minsan, ang mga multo hindi nakakatakot eh. Mas nakakatakot yung mga taong buhay na kasama mo sa bahay, na inaakala mong kakampi mo, pero sila pala ang mismong magbabaon sa’yo sa hukay.
Kaya sa mga asawang manloloko diyan, mag-ingat kayo. Baka isang araw, bumangon din ang mga asawa niyo at umorder ng manok sa mismong burol nila!
